Το Βαρώσι μίλησε. ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ και ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ.

2020-10-19

Γράφει ο ειδικός συνεργάτης


       Έχει μόλις τελειώσει το εξαιρετικό οδοιπορικό της εκπομπής 24 Ώρες του Άλφα Κύπρου εντός της περίκλειστης πόλεως των Βαρωσίων και ο εγκέφαλός μας προσπαθεί μάταια να διαχειριστεί όλα αυτά τα συναισθήματα που δέχεται από την καρδιά μας.

     Προ ημερών, οι παράνομες κατοχικές αρχές άνοιξαν μέρος της κλειστής πόλεως των Βαρωσίων. Παρά το όσα λέγονται και γράφονται, στόχος των παρανόμων κατοχικών αρχών με την κίνηση αυτή, είναι η διάσπαση της κοινής γραμμής των Ελλήνων της Κύπρου, μέσω του συναισθηματικού ερεθισμού των Αμμοχωστιανών, ενόψει των συνομιλιών που επίκεινται.

       Ας μη γελιόμαστε, οποιοσδήποτε κι αν είναι ο πολιτικός προϊστάμενος της κατοχικής δύναμης (διότι περί αυτού πρόκειται), η γραμμή καθορίζεται από την Άγκυρα. Η Τουρκία στις επικείμενες συνομιλίες, θα χρησιμοποιήσει ως εφεδρεία την ανταλλαγή των όσων θέλει, με την παραχώρηση των Βαρωσίων στους νομίμους κατοίκους της.

            Κι εδώ είναι που θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.

         Το συγκεκριμένο οδοιπορικό, ήταν πραγματικά εξαιρετικό. Κάθε Έλληνας όπου κι αν βρίσκεται θα πρέπει να παρακολουθήσει με ευλάβεια και τα 72 λεπτά του. Για να καταλάβει, πόσο χειρότεροι γίναμε ως Έλληνες, ως άνθρωποι τα τελευταία χρόνια. Να καταλάβει ότι γίναμε δούλοι των αναγκών που οι ίδιοι δημιουργήσαμε και αφήσαμε στην άκρη υψηλές έννοιες και αξίες. Να καταλάβει τι τεράστια κληρονομιά παραλάβαμε και πως την έχουμε καταντήσει. Να καταλάβει πως η παράδοση και η κληρονομιά είναι κάτι που μεταλαμπαδεύεται από γενιά σε γενιά και δεν ξοδεύεται άσκοπα.

Οι πέτρες λοιπόν μίλησαν. Πέτρες Ιωνικού ρυθμού, φώναξαν και μας θύμισαν τα αποτελέσματα της φαγωμάρας μας. Μας θύμισαν πως είναι μια ολόκληρη πόλη να εργάζεται και να είναι υπερήφανη. Πως είναι οι άνθρωποι να δημιουργούν, με σεβασμό στην παράδοση. Το Βαρώσι, μας κάλεσε να αφυπνισθούμε και να αγωνισθούμε.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ......

             Ξημέρωμα της Κυριακής, φθάνουμε στην ενορία. Ο ιερέας στο κήρυγμα θα αναφερθεί ακριβώς στα πιο πάνω. «Έχουμε, είπε, Ελληνοχριστιανική παιδεία.... Να μην ξεχάσουμε.... Αυτή η γη έχει φωνή...»

                Η Θ. Λειτουργία τελειώνει, κι ο μεγάλος μου γιός με το αντίδωρο στο χέρι, με ενημερώνει πως θα το λέει σε όλους, πως είναι πρόσφυγας απ' την Αμμόχωστο σαν τον παππού του.

Ο στόχος της Τουρκίας, τελικώς απέτυχε.


ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ τότε και τώρα


ΛΥΚΕΙΟΝ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ. Πόσο να διέφερε το κτήριο της Ακαδημίας του Πλάτωνος άραγε; Ιωνικός ανώτερος ρυθμός.

Οποιαδήποτε αρχιτεκτονική σύγκριση με τα σύχρονα τερατουργήματα του ρυθμού " another brick in the wall" προκαλεί το γέλωτα.


Γνωστός κινηματογράφος των Βαρωσίων.

Ισχύει το σχόλιο της προηγουμένης φωτογραφίας περί συγχρόνων τούβλων στον τοίχο.



"Όλον το τετράγωνον, το αγόρασεν η γιαγιά μου. Ήρθεν που την Αλεξάνδρειαν το 1910 και αγόρασεν όλον το τερτάγωνον με δέκα χρυσές αιγυπτιακές λίρες. Ήταν του Ελληνισμού της Αλεξάνδρειας."

Διπλή προσφυγιά....


Τα γραφεία των Κυπριακών και Ολυμπιακών Αερογραμμών.

Τις κλείσαμε και τις δύο.


Αντί επιλόγου...