Το Daesh πέθανε, ζήτω η Τουρκία.

2020-09-30

Γράφει ο Θ.Γ.Ν

απόφοιτος Σ.Σ.Ε

απόφοιτος Εθνικού και Καποδιστριακού Παν. Αθηνών


              Λιγότερο από 24 ώρες πριν την έναρξη της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (Ε.Ε) και ενώ η στρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας στην αντιπαράθεση Αρμενίων και Αζέρων στο Ναγκόρνο Καραμπάχ (Αρτσάχ) είναι κάτι λιγότερο από επίσημη, πληροφορίες αναφέρουν πως «δεν πάμε για έγκριση κυρώσεων, ούτε καν για τη δημιουργία αυτοματοποιημένου μηχανισμού», βάσει του οποίου θα ενεργοποιούνταν αυτόματα κυρώσεις κατά της Τουρκίας σε περίπτωση παραβατικής συμπεριφοράς.

           Η αφορμή στην οποία εδράζονται οι αξιωματούχοι ορισμένων χωρών της Ε.Ε, την απόσυρση του Oruc Reis από την ευρύτερη περιοχή του Καστελορίζου και τον ελλιμενισμό του στην Αττάλεια, είναι κατά τη γνώμη μας ανυπόστατη καθώς η ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας (Κ.Δ) συνεχίζει να καταπατείται βάναυσα.

            Και εδώ κανείς μπορεί να διακρίνει πόσο κοντόφθαλμη είναι η πολιτική του Βερολίνου η οποία εφελκύει και άλλες χώρες μέλη της Ε.Ε (Ιταλία, Ισπανία, κ.α) που παρόλο που γνωρίζει πως η Τουρκία στην παρούσα φάση αποτελεί μετεξέλιξη του Daesh στην περιοχή, αυτή συνεχίζει να της « κάνει πλάτες » θέτοντας ως απόλυτη προτεραιότητα τα οικονομικά της συμφέροντα.

           Ο πιο κάτω χάρτης, απεικονίζει αυτό ακριβώς που περιγράψαμε. Το πως μια χώρα - μέλος του ΝΑΤΟ έχει καταφέρει να γίνει η μετεξέλιξη του Daesh. Η Τουρκία έχει δημιουργήσει προβλήματα σε όλες τις γειτονικές της χώρες και το σημαντικότερο, τα προβλήματα αυτά τα δημιούργησε με τη χρήση των μαχητών του Daesh, οπλισμού τουρκικής κατασκευής από συμμαχικά απάρτια, και αεροναυτικών μονάδων οι οποίες υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται για την εξασφάλιση της ειρήνης.

       Εάν κάποιος συγκρίνει τον προηγούμενο χάρτη με τους δύο επόμενους, θα δει ξεκάθαρα τις τουρκικές βλέψεις.

Όμως γιατί αυτή η μεταστροφή της Τουρκίας προς βορά;

         Είναι ξεκάθαρο, πως άπαντες έστειλαν μήνυμα στην Τουρκία να κάτσει φρόνημα στην Αν. Μεσόγειο μέχρι το τέλος του έτους όπου περατώνεται το διάστημα της γερμανικής προεδρίας της Ε.Ε και θα έχουν λάβει χώρα οι Αμερικανικές εκλογές. Το time out αυτό, φαίνεται να βολεύει και την Τουρκία καθότι πείσθηκε πως στην παρούσα φάση δε μπορεί να επιβληθεί στρατιωτικώς στην Ελλάδα προκειμένου να κατισχύσει επ' αυτής και να προελάσει ακαθέκτως στους δύο άξονες Λιβύης και Βαλκανίων. Είναι προφανές ότι οι Τούρκοι επιτελείς χρειάζονται χρόνο ώστε να σχεδιάσουν την νέα ιδέα Ενεργείας έναντι της Ελλάδος.

Σε προηγούμενο άρθρο μας, είχαμε περιγράψει πως πλέον υπάρχουν δύο άξονες αντιπαράθεσης:

Ο βόρειος: Γερμανία - Ρωσία - Τουρκία - Ιράν - Πακιστάν - Κίνα

και ο νότιος: Γαλλία - Ελληνισμός (Ελλάδα και Κύπρος) - Αίγυπτος - Ισραήλ - ΗΑΕ - Ινδία

        Και γύρω από αυτούς υπάρχουν χώρες ύαινες (κάποιος άλλος θα τις ονόμαζε επιτηδείους ουδετέρους) που το παίζουν δίπορτο και αναμένουν τις εξελίξεις.

           Οι Η.Π.Α μέχρι προσφάτως, έδειχναν πως μπορούν να συνεχίσουν να ελέγχουν την περιοχή με το να δώσουν χώρο και ρόλο στους τούρκους, ώστε να μπορέσουν να μεταφέρουν την κύρια προσπάθεια στον Ειρηνικό. Πάγιος Στρατηγικός τους ΑΝΣΚ παραμένει η ανάσχεση της Κίνας και της Ρωσίας. Και για αυτόν ακριβώς το λόγο μετέτρεψαν σε νόμο, την κατασκευή του EASTMED.

            Άποψη του γράφοντος είναι πως ανέμεναν από τους τούρκους (ή τουλάχιστον έτσι είχε πείσει ο Ερντογάν το "φίλο" του Τραμπ) να αναλάβουν με επιτυχία το ρόλο αυτό.

        Οι τούρκοι απέτυχαν παταγωδώς κυρίως λόγω της αντίδρασης των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και εδώ πλέον έρχεται η επιστροφή των ΗΠΑ στην περιοχή, με τους ελιγμούς του Τραμπ και τις συμφωνίες Ισραήλ - ΗΑΕ, Σερβίας - Κοσσόβου καθώς επίσης και τα ταξίδια του Πομπέο.

Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι η νέα στρατηγική των ΗΠΑ στην περιοχή θα υλοποιηθεί όχι με τη χρήση war providers, αλλά με τη χρήση Stability Providers. Για τις ΗΠΑ, πρέπει να ανασχεθεί η οικονομική διείσδυση της Κίνας σε Ευρώπη και Αφρική καθώς επίσης η στρατιωτική διείσδυση της Ρωσίας στις θερμές θάλασσες.

           Οπωσδήποτε θα αργήσουμε να μάθουμε τι ακριβώς συμφώνησαν Τραμπ και Μακρόν, αλλά θεωρούμε ότι συμφώνησαν να μοιράσουν την περιοχή με τη Γαλλία να κρατά τις Αφρικανικές περιοχές και η ΗΠΑ την Ελλάδα και τη Μέση Ανατολή.

              Για τις ΗΠΑ:

               η Γαλλία είναι η μόνη δύναμη που διαθέτει hard power και κυρίως αυτόνομη - εγχώρια πολεμική βιομηχανία που δύναται να συσπειρώσει τις χώρες μέλη της Ε.Ε με αποτέλεσμα να μειωθεί η επιρροή των ΗΠΑ εντός αυτής.

               η Γερμανία, θα συνεχίσει να αποτελεί το μακρύ χέρι τους εντός της Ε.Ε, η οποία θα δημιουργεί συνεχώς διαιρετικές τάσεις στην Ένωση με την εγωιστική πολιτική της.

                o άξονας Ελληνισμός - Ισραήλ - ΗΑΕ ( υπό τις ευλογίες της Σ. Αραβίας) θα αποτελεί τον σταθεροποιητικό ισχυρό στρατιωτικά και οικονομικά παράγοντα που θα επιτρέψει στις ΗΠΑ να ασχοληθούν με την Κίνα.

    Ο άξονας που δημιουργείται από Ανατολάς προς δυσμάς από τον EASTMED θα έχει ως σημεία βάσεως το Ισραήλ, την Πάφο, τη Σούδα και από αυτόν θα εκσπώνται οι κάθετοι άξονες μέσω Θεσσαλονίκης (Αξιός - Μοράβας - Δούναβης) και Αλεξανδρουπόλεως(νέος αγωγός με Βουλγαρία).

            Και στο σημείο αυτό, ίσως μπορούμε να δικαιολογήσουμε την απόλυτα διαστροφική εμμονή της πολιτικής μας ηγεσίας με το Διεθνές Δίκαιο. Μήπως αυτό τελικά ζητούν οι σύμμαχοι; Μήπως τελικά το παίζουμε σωστά το παιχνίδι με το να προβάλλουμε ισχυρές ένοπλες δυνάμεις από τη μία και από την άλλη να υπηρετούμε απόλυτα το διεθνές δίκαιο;

              Όσον αφορά στην Τουρκία, εκτιμούμε πως θα ανταλλάξει την επέμβαση στην Αρμενία χωρίς να την εμποδίσει καμία από τις Δυτικές Δυνάμεις με την προσωρινή της αναδίπλωση από την Αν. Μεσόγειο. Το ερώτημα είναι πόσο σκληρά θα το παίξει η Κύπρος, προκειμένου η Τουρκία να μαζέψει τα γεωτρύπανά της από την ΑΟΖ της. Εκτιμούμε όμως πως τώρα είναι η χρυσή ευκαιρία.

             Αν η Τουρκία πετύχει αυτήν την ανταλλαγή και καταφέρει να ισορροπήσει με τον Πούτιν, θα προσπαθήσει να τελειώσει με την Αρμενία ενώ παράλληλα θα οργανώσει την επόμενη επιχείρηση εναντίων β.Ιρακ ή β.Συρίας. Το εμπόδιο της Ελλάδας θα το αφήσει τελευταίο. Αποδείχθηκε ανυπέρβλητο.