Ο περίφημος Ζουφλικάρ πασάς

2021-01-13

Ιδιαίτερα καταπληκτικό είναι το παρακάτω περιστατικό (χωρίς την παραμικρή προσθήκη), σχετικά με την τύχη τριών νεαρών της μεσολογγίτικης οικογένειας του Κώστα Γαλανού, που έπεσε στην πρώτη ορμή της Εξόδου.

Πάρθηκαν κι αυτά σκλαβόπουλα και τα δύο μεγαλύτερα, ο Πάνος 14 χρονών, μαζί με τον 7χρονο Ασημάκη, μπαρκάρισαν για την Αίγυπτο, ο δε μικρότερος Σπύρος, μόλις 5 χρονών, τραβήχτηκε στην Αρβανιτιά, από Αλβανό αξιωματικό, άκληρο και χριστιανό μάλιστα στο θρήσκευμα, που τον κράτησε για παιδί του.

Από τα τρία αυτά τραγικά αδέλφια ο Πάνος στάθηκε τυχερότερος, γιατί έπεσε στα χέρια αυτού του ίδιου του Ιμπραήμ, ο οποίος τον πήρε «υπό την προστασία του» και τον παρέδωσε στον κραταιό πατέρα του, τον Μωχάμετ Άλυ , να φροντίσει για την επιμελημένη μόρφωση και την ενδεδειγμένη ανατροφή του μικρού σκλάβου τους. Τον σπούδασαν στην εκεί στρατιωτική σχολή, απ' όπου βγήκε αξιωματικός, και έφτασε να γίνει και Υπουργός Εξωτερικών- γνωστός ως Ζουφλικάρ Πασάς- καθώς και «μέγας τελετάρχης» των εκάστοτε ηγεμόνων, στη χώρα του Νείλου.

Ο Ασημάκης πουλήθηκε στην Αλεξάνδρεια για 50 χρυσά ναπολεόνια, στον εκεί Αυστριακό πρόξενο, που τον αγάπησε πολύ και τον ανέθρεψε σαν αληθινό παιδί του.

Η βαρυόμοιρη, όμως, η μάνα τους αλώνιζε ακατάπαυστα Αρβανιτιά, Ασία κι Αραπιά - όπως έκαναν όλες οι Μεσολογγίτισσες μανάδες, που είχαν χαμένα τα παιδιά τους- μήπως και τα ανακαλύψει κάπου. Κι όπως γύριζε, πέφτει κάποτε - ύστερα από τις περιπετειώδεις αυτές περιπλανήσεις της- πάνω στον Ασημάκη της, την ώρα που αυτός έκανε ξέγνοιαστος τον περίπατό του στην πολύβουη παραλία της Αλεξάνδρειας, με τον θετό πατέρα του. Ο Ασημάκης την αναγνωρίζει και ρίχνεται ορμητικά στην αγκαλιά της με δυνατούς λυγμούς κι άναρθρα ξεφωνητά χαράς.

Κι ο ξένος διπλωμάτης κατάπληκτος, αλλά και κατασυγκινημένος, τον απελευθερώνει και τον δίνει στην άλαλη μητέρα του, της οποίας δέχεται την αιώνια ευγνωμοσύνη. Σε λίγες μέρες, παίρνουν τώρα, τον μακάριο δρόμο για το Μεσολόγγι, χωρίς να υποψιαστούν καν πως εκεί δίπλα τους, στον μεγαλόπρεπο θερινό ανάκτορο του Μεγάλου Χεβίδη, το φανταχτερό Ράς έλ Τίν, βρισκόταν, βουτηγμένος στη χλιδή και το μετάξι, κι... ο Παναγιωτάκης τους τουρκεμένος, όμως, αυτός πια.

Αλλά οι έρευνες δε σταματούν ως εδώ κι αφού τελικά βρίσκουν, ύστερα από καιρό, και των άλλων δύο τα χνάρια, σμίγουν κάποτε τα τρία αδέλφια κι η μητέρα τους μαζί, στην Αίγυπτο. Από τότε μένουν όλοι πια εκεί, αφού η μοίρα έτσι τ' όρισε.

Από τότε το μόνο που ξέρουμε είναι πως δημιούργησαν εξέχουσες οικογένειες και πως τη μητρική γλώσσα δεν τη λησμόνησαν ποτέ.

Ο περίφημος Ζουφλικάρ πασάς βοήθησε με στοργή το ελληνικό στοιχείο στην Αίγυπτο για την ανάπτυξη και την προκοπή, όπως έκανε μετά τον θάνατό του (1898) και ο γιος του Σαΐτ πασάς.


Ευχαριστούμε την κ. Μ.Ν για την επιμέλεια.