Ο ΓΡΙΦΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ...

2021-03-04

Γράφει ο Γιάννης Μαραγκούλης.


Οι σχέσεις ΗΠΑ και Τουρκίας είναι ένας γρίφος με άμεσες επιπτώσεις για την πατρίδα μας, με μία δυναμική διαρκώς μεταβαλλόμενη ειδικά το τελευταίο διάστημα. Μία σφαιρική και διαχρονική προσέγγιση της Τουρκίας με τη Δύση και συγκεκριμένα με τις ΗΠΑ αποτυπώνει σε πραγματικούς χρόνους το τουρκικό παρών στα γεωπολιτικά πράγματα αποτελώντας το μήλο της έριδος για δύο αντικρουόμενες υπερδυνάμεις, επιχειρώντας να το εκμεταλλευτεί στο έπακρο η γείτονα χώρα.

Με την ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ το 1952, οι σχέσεις της με την ΗΠΑ συσφίγγονται και βελτιώνονται συνεχώς, αφού η Τουρκία χρησιμοποιείται με αφορμή το σχέδιο Τρούμαν, ως δυτικό άρμα για τον περιορισμό της σοβιετικής επιρροής. Ο έλεγχος των Στενών και η ρήξη της Τουρκίας με τη Ρωσία μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο έφερε την Τουρκία στο στρατόπεδο των ΗΠΑ ,κάτι όμως που δεν ισχύει σήμερα αφού έχουμε μία προβληματική σχέση με απρόβλεπτες συνέπειες στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Με έναν Ερντογάν που έχει τραβήξει το δικό του διπλωματικό δρόμο, με μία αναθεωρητική εξωτερική πολιτική, δίνοντας την εντύπωση προς όλους πως την έχουν ανάγκη και θα κάνουν οι άλλοι Ευρωπαίοι και μη ,ότι θέλει..

Και η άσκηση γαλάζια πατρίδα δεν έχει μόνο στόχο να επιβεβαιώσει το αναγκαίο τουρκικό κακό αλλά και να υποδηλώσει σε όλους ότι ο ρόλος της είναι πολύτιμος στην ευρύτερη περιοχή ,λαμβάνοντας υπόψη ότι η Τουρκία είναι μία μεγάλη χώρα με μεγάλο στρατό, πράγμα που την καθιστά ακόμα πιο σημαντικό σύμμαχο.Μπορεί κάποιοι να κουνούν το δάχτυλο στον Ερντογάν ωστόσο είναι διάχυτο σε όλους ο φόβος της αποξένωσης της Τουρκίας αφού διακυβεύονται τεράστια ευρωπαικά οικονομικά συμφέροντα και ένα ΝΑΤΟ στο οποίο μετέχει ενεργά σε κάθε ζήτημα ασφάλειας.

Τι γίνεται λοιπόν αντιληπτό? ;Eχουμε να κάνουμε με ένα παζάρι τουρκικό και έναν Ερντογάν που θέλει να μείνει στην εξουσία και να διατηρήσει το καθεστώς του, προσπαθώντας να συσπειρώσει στο πρόσωπό του τους Τούρκους με τα τεράστια οικονομικά προβλήματα και την «καλή και αθώα» Τουρκία απέναντι στην «κακιά» Δύση και τον εκφραστή της, δηλαδή τις ΗΠΑ. Δεν είναι άλλωστε τυχαία η αντιαμερικανική ρητορική του Τούρκου Προέδρου σε όλα τα επίπεδα και στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό μέτωπο και ειδικότερα εναντίον της Προεδρίας Μπάιντεν. Η Τουρκία επιχειρεί συστηματικά να αλλάξει την εθνική της ταυτότητα και από μία μεγάλη χώρα που βρίσκεται σε μία συμμαχία και ειδικότερα στο ΝΑΤΟ, να γίνει ένας παίκτης παγκόσμιου βεληνεκούς αυτόνομη αγορά S-400 οπλικό σύστημα μη συμβατό με την συμμαχία- ο οποίος είναι ίσος απέναντι στις υπερδυνάμεις και όχι απλώς φίλα προσκείμενος για αυτό το λόγο ανοίγει και παντού μέτωπα!!! Μία εικόνα που αποτυπώνει το ερώτημα τελικά Ουάσιγκτον και Άγκυρα περνάνε μία δυσκολία στις σχέσεις τους ή η ρήξη είναι κοντά.

Μένει λοιπόν να δούμε την συνέχεια και κατά πόσο οι ΗΠΑ θα αφήσουν ακόμα χώρο και χρόνο στους εναγκαλισμούς του Ερντογάν με τον Πρόεδρο Πούτιν και την πυρηνική τους συνεργασία καθώς και την ουσιαστική αντίδραση της Ε.Ε που μέχρι τώρα το μόνο που κάνει είναι να έχει κλειστά τα αυτιά της στις πραγματικές προθέσεις των Τούρκων. Πάντως οι πιέσεις προς τον Πρόεδρο Μπάιντεν είναι συνεχείς και ενδεικτική είναι η διακομματική επιστολή εκατόν εβδομήντα βουλευτών της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, απευθυνόμενη στον υπουργό Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν, προτρέποντας την νέα κυβέρνηση να αντιμετωπίσει «προβληματικά» ζητήματα στον τομέα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς η κυβέρνηση θα χαράζει την πολιτική της απέναντι στην Τουρκία.
Πάντως η συνέχεια του ανατολίτικου παζαριού με την Δύση επαναλαμβάνεται και μία Ελλάδα που απαντά εθνικά και αποφασιστικά σε μία χώρα που ποτέ δεν θα μπορέσει να γίνει ευρωπαική!!!