Φρεγάτες Αεράμυνας Περιοχής ή Πολλαπλού Ρόλου;Τελικά χάνουμε την Κύπρο;

2020-11-24

Γράφει ο Θ.Γ.Ν

Απόφοιτος Σ.Σ.Ε, απόφοιτος ΕΚΠ Αθηνών.


             Μετά από απουσία 15 ετών στα εξοπλιστικά, διανύουμε μια περίοδο που θα μπορούσε κανείς να ονομάσει «διορθωτική». Οι ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού στη Δ.Ε.Θ επισημοποίησαν την επάνοδο των Ενόπλων Δυνάμεών μας στο κομμάτι αυτό και παράλληλα αναζωπύρωσαν τις συζητήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης των «μερακλήδων» επί θεμάτων αμύνης. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το επίπεδο θεωρητικών γνώσεων που μπορεί να φτάσει κάποιος που απλά σκαλίζει τις ανοιχτές πηγές από το διαδίκτυο.

           Στο παρόν άρθρο θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στο ερώτημα που απασχολεί πολλούς σχετικά με την επικείμενη επιλογή του Π.Ν για τις νέες φρεγάτες: «Φρεγάτες Αεράμυνας Περιοχής ή Πολλαπλού Ρόλου; Τελικά χάνουμε την Κύπρο;»

          Για να μπορέσουμε να απαντήσουμε στο πιο πάνω ερώτημα, θα πρέπει αρχικά να μελετήσουμε τις δυνατότητες του εχθρού.

Αεροναυτικές Βάσεις Τουρκίας:
                Ο πιο κάτω χάρτης απεικονίζει τις αεροναυτικές βάσεις της Τουρκίας (κίτρινος ρόμβος οι ναυτικές και γαλάζιο εξάγωνο οι αεροπορικές):

Σημείωσεις:

(1). Στην Κύπρο υπάρχει το παράνομο Αεροδρόμιο της Τύμπου με μέγιστο μήκος διαδρόμων 3 χλμ όπου δύνανται να εξυπηρετηθούν μαχητικά ΑΦ και τώρα χρησιμοποιείται για σκοπούς πολιτικής αεροπορίας, το Α/Δ του Λευκονοίκου με μήκος διαδρόμου 3,40 χλμ το οποίο όμως υστερεί σε εγκαταστάσεις (είναι στα σχέδια η αναβάθμισή του μαζί με τη δημιουργία Ν/Β στο Τρίκωμο Αμμοχώστου) και το Α/Δ του Κρινίου μήκος διαδρόμου 1,1 χλμ.

(2). Από ανοιχτές πηγές αναφέρεται πως η Στρατιωτική συμφωνία Τουρκίας - Κυβέρνησης Σάρατζ στη Λιβύη, περιλαμβάνει τη δημιουργία 2 νέων βάσεων και την αναβάθμιση δύο υπαρχόντων ( σχετικά διαβάστε εδώ).

Είναι εμφανής η προσπάθεια κύκλωσης της Ανατολικής Μεσογείου μέσω Αεροναυτικών Βάσεων.

Μειονεκτήματα και αδυναμίες τουρκικών βάσεων:

1. Γίνεται εύκολα κατανοητό πως ο Αεροναυτικός Χώρος που καλούνται να εξασφαλίσουν η Τουρκική Αεροπορία (ΤΗΚ) και το Τουρκικό Ναυτικό (ΤΝ) διπλασιάζεται καθώς πλέον καλούνται να επιχειρήσουν εκτός από του FIR Κωνσταντινουπόλεως και Αγκύρας, στο FIR Λευκωσίας, Τριπόλεως και του μισού Αθηνών (με βάση τους χάρτες που κυκλοφόρησαν οι ίδιοι). Για χάρη συντομίας, αλλά και για διευκόλυνση του αναγνώστη, στον όρο FIR, συμπεριλαμβάνουμε και τη θαλάσσια επιφάνεια κάτω αυτού και στο εξής θα τον ονομάζουμε Νέο Αεροναυτικό Χώρο (Ν.Α.Χ)
2. Ένα άλλο πρόβλημα για την Τουρκία, είναι τα βεληνεκή των όπλων του Πυροβολικού του Ελληνικού Στρατού (Ε.Σ), των επάκτιων συστοιχιών του Πολεμικού Ναυτικού (Π.Ν) και της Εθνικής Φρουράς (Ε.Φ) στην Κύπρο που δύνανται να χτυπήσουν μεγάλο αριθμό αεροναυτικών βάσεων της. Πρόβλημα του οποίου μεγάλο μέρος εκτιμά ότι θα λύσει, αν κατορθώσει την αποστρατικοποίηση των νήσων του Αιγαίου, στην πραγματικότητα τον αφοπλισμό της ΑΣΔΕΝ. Παραμένει όμως το πρόβλημα που ονομάζεται Scalp EG.

Χάρτης που εμφανίζει τις Αεροναυτικές τουρκικές βάσεις, εντός γαλάζιων κύκλων ακτίνας 500 χλμ. Γίνεται αμέσως κατανοητό πως σμήνη Rafale και Mirage 2000-5 (60 πύραυλοι ανά κύμα) δύνανται να πλήξουν τις πλείστες τουρκικές βάσεις χρησιμοποιώντας τους Scalp EG μένοντας παράλληλα εκτός βεληνεκούς των τουρκικών Α/Α συστημάτων.

Τουρκικά Εξοπλιστικά Προγράμματα :

                        Προκειμένου να υλοποιηθούν τα πιο πάνω, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις έπρεπε να σχεδιάσουν τα ανάλογα εξοπλιστικά τα κυριότερα σημεία των οποίων και θα αναφέρουμε εν τάχει. Για να δει ο αναγνώστης πως όλα τα προαναφερθέντα «κουμπώνουν» με τα εξοπλιστικά που τρέχουν αυτή τη στιγμή, θα πρέπει συνεχώς να έχει στο νου του το Ν.Α.Χ.

1. Τουρκική Αεροπορία (Τ.Η.Κ)

              Ο προγραμματισμός της ΤΗΚ περιλάμβανε 100 F 35 (50+50) προφανώς για αντικατάσταση των F4 και σε μετέπειτα χρόνο των F 16 BL.30, κατασκευή του εκπαιδευτικού - ελαφρού μαχητικού Hürjet προς αντικατάσταση των Τ38, κατασκευή τουρκικού μαχητικού 5ης γενιάς προς αντικατάσταση των F 16 Adv.

Συνολικά λοιπόν ο σχεδιασμός της ΤΗΚ προς κάλυψη του Ν.Α.Χ περιλάμβανε 300 μαχητικά (F 35 + F16 Adv) και περί τα 40 - 50 ελαφρά (Hürjet)

Επάνω: Σκηνή από τα αποκαλυπτήρια του F 35 της ΤΗΚ.

Κάτω: το Hurjet


Συνολικά λοιπόν ο σχεδιασμός της ΤΗΚ προς κάλυψη του Ν.Α.Χ περιλάμβανε 300 μαχητικά (F 35 + F16 Adv) και περί τα 40 - 50 ελαφρά (Hürjet)

2. Τουρκικό Ναυτικό (Τ.Ν):

                      Στο πρόγραμμα του Τ.Ν περιλαμβάνεται η ναυπήγηση 1+1 αεροπλανοφόρων κλάσεως Anadolu (σχετικά διαβάστε εδώ) , η αντικατάτασταση των 4 ΜΕΚΟ Track I με ισάρριθμες TF 100 (Class Ι), η αντικατάσταση των 8 Φ/Γ O.H.Perry με 7 μονάδες TF 2000 (σχετικά διαβάστε εδώ) και η αντικατάσταση 4 Υ/Β κλάσεως Atilay με 6 Type 214 1700 τόνων. Επίσης έχει αποφασισθεί ο εκσυγχρονισμός των 4 ΜΕΚΟ Track II με ορίζοντα ως το 2025. Στόχος , όλες οι νέες μονάδες να φέρουν τουρκικά συστήματα σε ποσοστό άνω του 80%. Ήδη τα προηγούμενα χρόνια, ναυπηγήθηκαν 4 κορβέτες MILGEM (από άρχικό σχεδιασμό 8 μονάδων) οι οποίες προορίζονταν να αντικαταστήσουν τις γαλλικές Α69 τις οποίες όμως αποφάσισαν να εκσυγχρονίσουν με τουρκικά συστήματα (τις είδαμε το καλοκαίρι να συνοδεύουν το Oruc Reis).

Συνολικά λοιπόν ο σχεδιασμός του ΤΝ προς κάλυψη του Ν.Α.Χ περιλάμβανε 22 Κύριες Μονάδες Επιαφανείας , 14 σύγχρονα υποβρύχια και περί τα 20 Ταχέα Σκάφη Κατευθυνομένων Βλημάτων. 

Συγκριτικοί Πίνακες Π.Α - Τ.Η.Κ και Π.Ν - Τ.Ν :

Για να αντιληφθεί κάποιος την εξέλιξη του ισοζυγίου δυνάμεων αρκεί να παρατηρήσει τους πιο κάτω πίνακες:

                  Στους Πίνακες 1α και 1β αποτυπώνεται η κατάσταση μετά τις τελευταίες ανακοινώσεις. Στον πίνακα, τα F4 AUP διατηρούνται σε υπηρεσία ως το 2024 μέχρις ώτου δλδ ολοκληρωθεί η αναμενόμενη παραλαβή των F 35. 

Πολλά ερωτηματικά κυριαρχούν στον προγραμματισμό της ΤΗΚ.


Στους πίνακες 2α και 2β αποτυπώνεται η κατάσταση των δύο στόλων με βάση τις ναυπηγήσεις που έχουν ανακοινωθεί.

Σχετικά με το Π.Ν θεωρούμε πως τα πλοία ενδιάμεσης λύσης (επιπέδου ΑΒ) θα παραληφθούν εντός του 2021 και πως οι 6 εκσυγχρονισμένες S θα αντικατασταθούν από ισάριθμα νέου τύπου πλοία.

Σχετικά με το Τ.Ν, θεωρούμε οτι τα χρονοδιαγράμματα θα επιτευχθούν είτε με τουρκικής κατασκευής συστήματα είτε με προμήθειες άλλων από το εξωτερικό. Οι πληροφορίες που υπάρχουν σχετικά με το πρόγραμμα TF- 100 είναι οτι θα παράξει πλοία εκτοπίσματος 3100 τόνων τα οποία θα είναι αντικαταστάτες των ΜΕΚΟ Yavuz. Η κλάση TF - 2000 αναμένεται να ενταχθεί σε υπηρεσία από το 2027 (1ο πλοίο) ως το 2030. Το 1ο mini αεροπλανοφόρο θα ενταχθεί στο στόλο εντός του 2021, μαζί με το 1ο υποβρύχιο Type 214.


Στους πίνακες 3α και 3β, αποτυπώνεται το ισοζύγιο του Α/Α βληματικού των δύο στόλων όπως αυτό θα διαμορφωθεί με βάση το πρόγραμμα ναυπηγήσεων των πινάκων 2α και 2β.

Για τις ΜΕΚΟ ΗΝ έχει υπολογισθεί οτι μετά τον εκσυγχρονισμό θα φέρουν VLS με 32 ESSM σε κάθε πλοίο. Για τα πλοία της ενδιάμεσης λύσεως του Π.Ν, έχει υπολογισθεί μια ποσόστωση 50-50 για SM-2 και ESSM. Για τα νέου τύπου 1 (MMSC ;;;;) έχουμε υπολογίσει 32 Α/Α βλήματα για το καθένα, ενώ για το Νέου Τύπου 2, υπολογίσαμε 64 βλήματα.

Σχετικά με την Κλάση TF 100 δε γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό κελιών VLS που θα φέρει το κάθε πλοίο. Εκτιμούμε ότι το πιο σωστό θα ήταν να σχεδιάσουμε με το χειρότερο σενάριο αυτό των 16 * 4 Α/Α βλήματα. Για την κλάση TF 2000 έχουμε πληροφορίες οτι θα φέρουν VLS με 64 κελιά και υπολογίζουμε 4 Α/Α βλήματα ανά κελί.

Το συγκριτικό αυτό δείχνει ολοκάθαρα, πως μέχρι και την ένταξη σε υπηρεσία της κλάσεως TF 2000 διατηρείται μια σχετική ισορροπία με δεδομένο οτι τα χρονοδιαγράμματα για την κλάση TF 100 θα τηρηθούν.

Σύνοψη:

Συνοψίζοντας και συγκρίνοντας μήλα με μήλα:

Για την Π.Α εκτιμούμε ότι η παραλαβή των 18 Rafale θα ολοκληρωθεί και απομένει να δούμε το τι μέλλει γενέσθαι με τα F 35. Ακόμη κι αν δεν προχωρήσει η προμήθεια τους, η Π.Α έχει την εναλλακτική να αποκτήσει επιπλέον Rafale. Με δεδομένο λοιπόν ότι τα νέα ΑΦ θα έλθουν με ολοκληρωμένη γκάμα οπλισμού και ατρακτιδίων, το μειονέκτημα που η Π.Α θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει είναι η μη διαθεσιμότητα ως το 2027 περί των 12 - 18 F 16 που θα βρίσκεται στα υπόστεγα της ΕΑΒ για τον εκσυγχρονισμό καθώς επίσης και έλλειψη δυνατότητας εκτελέσεως δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων.

Το Π.Ν με την προμήθεια 4 νέων φρεγατών και των εκσυγχρονισμό των ΜΕΚΟ, το μόνο που εξασφαλίζει είναι ότι θα συνεχίσει να υπάρχει. Η ενδιάμεση λύση που επιθυμεί αποσκοπεί σε πλοία με Α.Π. Τέτοια πλοία για τα οποία αξίζει να δώσει χρήματα αλλά και να εξαργυρώσει διαπραγματευτικά credits είναι μόνο τα ΑΒ. Ακούστηκαν ποσά της τάξεως των 150 εκ. € για το κάθε πλοίο σε ετήσια βάση. Εκτιμούμε ότι τα πλοία της ενδιάμεσης λύσης θα χρειαστεί να μείνουν σε υπηρεσία με το Π.Ν τουλάχιστον ως το 2025, διότι τότε περίπου θα έχει ολοκληρωθεί ο εκσυγχρονισμός των ΜΕΚΟ ΗΝ (1 έτος για κάθε πλοίο) και η ναυπήγηση των 4 νέων φρεγατών. Μιλάμε δλδ για 5 έτη * 2πλοία*150εκ = 1,5 δις € για ενοικίαση. Κυκλοφόρησε επίσης η είδηση πως υπήρξε πρόταση αγοράς των μεταχειρησμένων LCS για 500εκ.€. (Σημ. συγγρ:Αστεία..........).

Τα μόνα πλοία ενδιάμεσης λύσης για τα οποία αξίζει το Π.Ν να δώσει χρήματα είναι τα τύπου Arleigh Burke, υπό την προϋπόθεση πάντα οτι θα είναι έμφορτα βλημάτων.

Στην ΤΗΚ η κατάσταση είναι περίπλοκη. Είναι φανερό πως η αποβολή της από το πρόγραμμα των F 35 και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η τουρκική βιομηχανία σχετικά με τους κινητήρες που θα φορεθούν στο Hurjet και το τουρκικό μαχητικό 6ης γενιάς είναι σωτήρια για την πλευρά μας. Η μη παραλαβή F 35, επηρεάζει και τη χρήση του Anadolu. Είναι βέβαιο πως οι Τούρκοι θα αναζητήσουν λύσεις και ήδη έχουν προβεί σε επαφές με Ιταλία για τα Harrier που αποσύρθηκαν και Typhoon και Ισπανία - Γερμανία και Ην. Βασίλειο (για 50 - 60 Typhoon). Η Ιταλία αναζητεί διακαώς αγοραστές για Harrier και μέρος των Typhoon της προκειμένου να χρηματοδοτήσει το εξοπλιστικό των 100 F 35. Περίπου το ίδιο ισχύει και για τις άλλες τρεις.

Τυφώνες της R.A.F στο ΑΔ του Ικονίου. Σχετικά διαβάστε εδώ

Όμως ακόμη κι αν δε μπορέσουν να λύσουν τα συγκεκριμένα προβλήματα, η ΤΗΚ των 230 F16 εκ των οποίων τα 197 σε επίπεδο Advanced με Link 16, είναι μια αεροπορία που δε μπορεί να μην υπολογιστεί ως σοβαρός αντίπαλος. Τα μυνήματα που κυκλοφορούν σχετικά με τις διαθεσιμότητες του προσωπικού και των μέσων, δεν είναι δυνατόν να συνυπολογισθούν σε ένα σοβαρό σχεδιασμό από την πλευρά μας.

Στο Τ.Ν, ο εξοπλισμός με τουρκικής προέλευσης όπλα, ίσως να είναι ευχή και κατάρα. Ο σχεδιασμός ωστόσο, για τη δεκαετία 2020 - 2030 είναι εξαιρετικός και αποτελεί το εργαλείο ώστε να μπορεί να επιχειρεί στο Ν.Α.Χ. Όμως με δεδομένο ότι εντός του 2021 εισέρχεται σε υπηρεσία το Anadolu, πρέπει επιπλέον να συνυπολογιστούν οι ανάγκες προστασίας - συνοδείας του πλοίου αυτού κάτι που δε μπορεί να εξασφαλισθεί από τις O.H.Perry με τους SM-1. Δε νομίζουμε να υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι θα δούμε το Anadolu να επιχειρεί στο υπερκορεσμένο Αιγαίο, που σημαίνει οτι τμήματα της ΤΗΚ και του ΤΝ θα πρέπει να απασχολούνται για την αποστολή αυτή σε περιοχές με σεβαστή απόσταση από τις βάσεις τους.

Το σύγχρονο Δόγμα Πολέμου:

Το σύγχρονο δόγμα πολέμου έχει ξεφύγει από τις Διακλαδικές Επιχειρήσεις και έχει ανέβει στις Δικτυοκεντρικές Διακλαδικές Επιχειρήσεις.

Η εξέλιξη αυτή δεν είναι κάτι που οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν να παρακάμψουν - αποφύγουν. Πολύ απλά είναι ένα Δόγμα που όποιος δεν το υιοθετήσει, θα γνωρίσει την ήττα.

Το ζητούμενο είναι οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να προσαρμόσουν το Δόγμα αυτό στο Θέατρο Επιχειρήσεων που θα κληθούν να πολεμήσουν. Στην πραγματικότητα όμως ο Ελληνικός χώρος (Ελλάδα - Κύπρος) αποτελείται από τέσσερα Θέατρα Επιχειρήσεων (Θ.Ε) καθένα από τα οποία παρουσιάζει ιδιαιτερότητες και όχι μόνο απαιτεί διαφορετική αρχική συγκρότηση δυνάμεων, αλλά επιπλέον διαφορετικά οπλικά συστήματα και τακτικές.

Τα Θ.Ε αυτά, είναι:

Το σύγχρονο Δόγμα Πολέμου:

Το σύγχρονο δόγμα πολέμου έχει ξεφύγει από τις Διακλαδικές Επιχειρήσεις και έχει ανέβει στις Δικτυοκεντρικές Διακλαδικές Επιχειρήσεις.

Η εξέλιξη αυτή δεν είναι κάτι που οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν να παρακάμψουν - αποφύγουν. Πολύ απλά είναι ένα Δόγμα που όποιος δεν το υιοθετήσει, θα γνωρίσει την ήττα.

Το ζητούμενο είναι οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να προσαρμόσουν το Δόγμα αυτό στο Θέατρο Επιχειρήσεων που θα κληθούν να πολεμήσουν. Στην πραγματικότητα όμως ο Ελληνικός χώρος (Ελλάδα - Κύπρος) αποτελείται από τέσσερα Θέατρα Επιχειρήσεων (Θ.Ε) καθένα από τα οποία παρουσιάζει ιδιαιτερότητες και όχι μόνο απαιτεί διαφορετική αρχική συγκρότηση δυνάμεων, αλλά επιπλέον διαφορετικά οπλικά συστήματα και τακτικές.

Τα Θ.Ε αυτά, είναι:

  1. Το χερσοθαλάσσιο του Αιγαίου, το οποίο χαρακτηρίζεται από τις στενές θάλασσες, τις μικρές αποστάσεις, τη δυνατότητα αποκρύψεως που προσφέρει το έδαφος και οι συχνά ταραγμένες θάλασσες. Στο Θ.Ε αυτό, τα αυτοκινούμενα πυροβόλα και τα Α/Α συστήματα της Διοικήσεως Πυροβολικού της ΑΣΔΕΝ, οι επάκτιες Πυροβολαρχίες του Π.Ν καθώς επίσης και οι ευέλικτες - ταχυκίνητες Μοίρες Αμφιβίων Καταδρομών, πρέπει να συνυπολογιστούν στην εξίσωση του ισοζυγίου των δυνάμεων. Από την άλλη πλευρά, οι βαλλιστικοί πύραυλοι και τα UAVs με τη δυνατότητα δράσεως στα 200 χλμ είναι παράγοντες οι οποίοι ισορροπούν την κατάσταση.
  2. Αυτό της Αν.Μεσογείου, που χαρακτηρίζεται από τις ανοιχτές θάλασσες όπου θα κυριαρχήσουν τα σύγχρονα ραντάρ και πυραυλικά συστήματα μεγάλης εμβελείας, αλλά και η δυσκολία στον ανεφοδιασμό καθώς οι αποστάσεις από τις βάσεις εκατέρωθεν θα είναι αυξημένες.
  3. Της Θράκης , με τα αναπεπταμένα εδάφη αλλά και τα υπεράριθμα συστήματα ΠΒ, Τεθωρακισμένων και Αντιαρματικών, που παρουσιάζει όμως εγγύτητα στις βάσεις.
  4. Της Κύπρου, με τα αναπεπταμένα εδάφη επίσης αλλά πολύ μακριά από τις αεροναυτικές ελληνικές βάσεις όπου πρωταγωνιστικό ρόλο θα διεξάγουν τα UAVs όπως και στο Αρτσάχ.

Ταχύπλοα Magna Rib 960 Αμφίβιας Μοίρας Καταδρομών κάπου στο Αρχιπέλαγος. Η αναβάθμιση του ρόλου των Καταδρομέων μέσω του εξοπλισμού τους με νέα μέσα και όπλα (SPIKENLOS) θα μπορούσε να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στα Μικρασιατικά Παράλια και σε ολόκληρο το Αρχιπέλαγος.

Όλα τα παραπάνω Θ.Ε έχουν ένα κοινό παρονομαστή. Είναι απαραίτητη η Αεροπορική Κυριαρχία. Δε μιλάμε για απλή Αεροπορική Υπεροχή. Μιλάμε για κατίσχυση του εχθρού στον αέρα.

Στα σύγχρονα Θέατρα Επιχειρήσεων, κερδίζει όποιος δύναται να συνθέτει πρώτος τη σωστή τακτική εικόνα, και όποιος διαθέτει δυνάμεις που μπορούν να επιχειρήσουν σε πολλαπλά μέτωπα (στην περίπτωσή μας σε πολλαπλά Θ.Ε) σε μικρό χρονικό διάστημα. Και αυτές δεν είναι άλλες από τις Αεροπορικές Δυνάμεις.

Κανένα πλοίο Αεράμυνας Περιοχής που θα βρίσκεται 100 ν.μ νοτίως Καστελορίζου δε θα μπορέσει να εξασφαλίσει από μόνο του την αεροπορική υπεροχή. Κανένα Α/Α σύστημα ομοίως.

Γιατί πολύ απλά, θα επέλθει κορεσμός.

Στην επίσημη σελίδα τηςBaykar Defence (δείτε σχετικά εδώ) αναφέρεται ότι οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν προμηθευτεί 110 TB 2 Bayraktar. Εκτιμούμε ότι η παραγωγή είναι συνεχής και ότι οι αριθμοί είναι τουλάχιστον διπλάσιοι. Με 200 ΤΒ 2 , υπάρχει δυνατότητα να φέρονται 800 κατευθυνόμενες βόμβες σε αποστάσεις 200 χλμ σε κάθε κύμα.

Αναμένονται σε υπηρεσία από τα τέλη του 2021 ή εντός του 2022 τα Akinci και τα ANCA II τα οποία θα μπορούν να φέρουν υποστρατηγικούς πυραύλους SOM, καθώς και αέρος - αέρος μιας και η προσπάθεια είναι να φέρουν και ραντάρ AESA. Κι όλα αυτά μέσω δορυφορικών ζεύξεων.

Επιπλέον αυτών πρέπει να συνυπολογισθούν οι βαλλιστικοί πύραυλοι που σχεδιάζουν ή σχεδίασαν.

Φωτογραφία της Yeni Safak με τα βεληνεκή των βαλλιστικών πυραύλων Bora. Στόχος είναι οι πύραυλοι J 600T Yildirim να φτάσουν τα 2.500 χλμ.

Γίνεται κατανοητό πως ο κορεσμός των Α/Α συστημάτων είναι δεδομένος.

Αν τελικά προμηθευτούμε φρεγάτες πολλαπλού ρόλου χάνουμε την Κύπρο;

Ουσιαστικά αυτό που λέμε είναι ότι αν το Π.Ν αποφασίσει οι 4 φρεγάτες που θα προμηθευτεί να είναι χωρίς δυνατότητα Α.Παυτό δεν επηρεάζει την Κύπρο.

Δε θα χάσουμε την Κύπρο από αυτό. Η Κύπρος και γενικότερα η αντιπαράθεση θα χαθεί, εάν δεν καταφέρουμε να κατισχύσουμε του εχθρού στον αέρα.

Αν αντί για 2 πλοία ενδιαμέσου λύσεως , το Π.Ν προμηθευτεί ένα, το ισοζύγιο θα είναι το ακόλουθο:

Από τον πιο πάνω πίνακα, φαίνεται πως ακόμη και με ένα πλοίο ενδιάμεσης λύσης τύπου ΑΒ, το Π.Ν θα τηρεί ισορροπία στο βληματικό δυναμικό τουλάχιστον ως το 2025. Αξίζει να σημειωθεί πως στο διάγραμμα έχει υπολογιστεί πως όλοι οι SM-1 των O.H.Perry είναι πλεύσιμοι και επιχειρησιακοί.

Δόγμα μας είναι ότι η Πολιτική Ηγεσία θα πρέπει να εξασφαλίζει τα απαραίτητα κονδύλια και να προμηθευτούμε πολλά πλοία με δυνατότητα Α.Π. Δεν πρόκειται ποτέ να σκεφτόμαστε σαν τεχνοκράτες του Υπουργείου Οικονομικών, αλλά αν ω μη γένοιτο τεθεί ζήτημα οροφής των χρημάτων που θα διατεθούν (!!!), τότε θα προτείναμε στη Στρατιωτική Ηγεσία την πιο κάτω λύση:

Με τα χρήματα του 2ου πλοίου ενδιάμεσης λύσης ( 5*150εκ = 750εκ. €) να:

  • Τοποθετηθεί Link16 σε όλα τα ΑΦ που θα παραμείνουν σε υπηρεσία στην Π.Α πέραν του 2030 (64 ΑΦ * 200.000 € = 12.800.000€).
  • Τοποθετηθεί Link 16 σε όλες τις Μονάδες Επιφανείας του Στόλου και τα P3 (30*200.000€ = 6.000.000€)
  • Η Π.Α να προμηθευτεί επιπλέον κηροζινοφόρα οχήματα και απάρτια ταχείας αποκαταστάσεως ζημιών των αεροδιαδρόμων, έτσι ώστε να μπορεί να ανεφοδιάζει τα ΑΦ της Π.Α από όλα τα Αεροδρόμια του Αιγαίου, Κρήτης στα πρότυπα της Σουηδίας (σχετικά διαβάστε εδώ ) επιτυγχάνοντας μικρότερους χρόνους και μεγαλύτερη διασπορά, άρα επιβιωσημότητα.
  • Να προμηθευτεί αριθμό συλλογών μετατροπής ΑΦ C130 σε KC130, χωρίς αυτό να είναι πανάκια διότι φανταζόμαστε η Αμυντική Συμφωνία με τα Η.Α.Ε προβλέπει επιχειρήσεις εναερίου ανεφοδιασμού από την Εμιρετιανή Αεροπορία, προς όφελός μας.
  • Με τα υπόλοιπα χρήματα να αποκτηθούν τα 20 Mirage2000-9 (μαζί με τα όπλα τους) των Η.Α.Ε που δε θα εκσυγχρονισθούν. 


Τελειώνοντας, θα θέλαμε να τονίσουμε οτι δε διεκδικούμε κανένα αλάθητο. Εϊμαστε ανοιχτοί σε συζητήσεις.