ΑΛΩΣΗ 1453 «…Η Ρωμανία πέρασεν, η Ρωμανία ‘πάρθεν. Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο.»

2020-05-29

της Μαρίας Νικολοβγένη

Εκπαιδευτικού

29 Μαΐου 1453... «Εάλω η Πόλις» !

     Η κραυγή αυτή ηχεί οδυνηρά, για να μας θυμίσει ότι η Βασιλεύουσα, η πρωτεύουσα του Βυζαντινού κράτους, η Βασιλίδα των πόλεων περνά υπό την κατοχή του Οθωμανού δυνάστη. Παρά τις γενναίες προσπάθειες του αυτοκράτορα και των τελευταίων μαχητών η Πόλη «έπεσε».

       Είναι, ωστόσο, δίκαιο να προσεγγίσει κανείς το ιστορικό αυτό γεγονός μονοδιάστατα; Αναμφίβολα, η Άλωση της Πόλης σήμανε το βίαιο και άδοξο τέλος της ιστορικής και ένδοξης πορείας, που διέγραψε το Βυζάντιο στην πορεία των 12 αιώνων.

      Σήμανε, όμως, μόνο αυτό; Μήπως, τελικά, με τον τρόπο αυτό εξασφαλίστηκε σε ακόμη πιο ισχυρό βαθμό η συνέχιση της ελληνικής διάρκειας και των αξιών του ελληνισμού;


      Αρκεί να αναλογιστούμε την αφοπλιστική απάντηση του τελευταίου βυζαντινού αυτοκράτορα, του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, στη θρασύτατη πρόταση του εχθρού. Μια απάντηση που αποτέλεσε το τελειότερο επίγραμμα φιλοπατρίας και ηθικής.

«Τ δ τν πόλιν σοι δοναι, οτ' μόν στιν οτ' λλου τν κατοικούντων ν ταύτ· κοιν γρ γνώμ πάντες ατοπροαιρέτως ποθανομεν κα ο φεισόμεθα τς ζως μν».


      Ο Παλαιολόγος σαν άλλος Σαλαμινομάχος μάς διδάσκει και μάς υπενθυμίζει, γιατί αγωνιζόμαστε. «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια» είναι το τρίπτυχο, που έθεσε τις βάσεις για το 1821 και ενέπνευσε τους αγωνιστές του 1940. Είναι το τρίπτυχο, όμως, που εμπνέει κι εμάς σήμερα να αγωνιστούμε έναντι κάθε εχθρού που επιβουλεύεται την πατρίδα μας και να μην επιτρέψουμε καμία «μικρή άλωση» !

Ο ελληνισμός απέδειξε περίτρανα, ότι επιβίωσε! Το Βυζάντιο ζει, διότι είναι η Ρωμιοσύνη!