Άλλος έχει τ’ όνομα κι άλλος τη χάρη: Το 2-0, απ’ το Πολεμικό Ναυτικό.

2020-07-30

Γράφει ο Admin


          Τα τελευταία χρόνια είχαμε συνηθίσει να δεχόμαστε ήττες, είτε μικρές είτε μεγάλες. Ήττες που στοίχιζαν στο ηθικό του Έθνους και σε ανθρώπινες ζωές. Χαρακτηριστική η δημοσίευση κάποιου φίλου σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης που έλεγε πως έχει βαρεθεί να πηγαίνει σε μνημόσυνα ηρώων που προέρχονταν από ήττες. Και κυρίως οι ήττες αυτές, είναι συνειδητά χρεωμένες στην Πολιτική ηγεσία γιατί δεν τόλμησε, αλλά και υποσυνείδητα στη Στρατιωτική ηγεσία γιατί δεν προέβλεψε. Διακρίνονταν μάλιστα και μια έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο αυτών φορέων.

Έως ότου έφτασε το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας του σωτηρίου έτους 2020. Δε θα προχωρήσουμε σε μακροσκελείς αναλύσεις. Θα κρατήσουμε όμως την πρόταση κατακλείδα από τα γεγονότα του Έβρου.

« 1-0 από το Στρατό Ξηράς και την Αστυνομία»

Τι μας έδειξε ο Έβρος; Ότι ενωμένοι μπορούμε, ενωμένοι τους έχουμε. Και ως δια μαγείας μας απέδειξε ότι όταν είμαστε ενωμένοι και νικούμε, φέρνουμε και τους ξένους με το μέρος μας.

Για την Τουρκία, η αντίδραση των Ελλήνων πολιτικών στο Έβρο ήταν μη αναμενόμενη. Δυστυχώς για αυτούς, έπρεπε πλέον να προχωρήσουν σε αναπροσαρμογές των επιτελικών σχεδίων αυτή τη φορά λαμβάνοντας υπ' όψην ως πιθανότερο τρόπο ενεργείας του εχθρού την αντίδραση. Αλλά και πάλι εκτίμησαν λάθος, διότι δεν υπολόγισαν την ένταση της αντίδρασης.

Το σφάλμα δεν είναι 100% δικό τους. Στην εσφαλμένη εκτίμησή τους, συνέβαλαν και ορισμένες παραφωνίες κάποιων συμβούλων (Εθνικής Ασφαλείας, Υπ. Εξωτερικών) οι οποίες εξέπεμψαν μια εικόνα διφωνίας - ασυνεννοησίας.

Και ξεκινά η κινητοποίηση του αήττητου τουρκικού ναυτικού με κίνηση άνω των 20 μονάδων με διττό αντικειμενικό σκοπό:

  1. Να παρακάμψει (κι όχι να λύσει, διότι πλέον δεν προφθαίνει. Οι αμερικανικές εκλογές είναι κοντά) το πρόβλημα που ακούει στο όνομα Ελλάδα ως εξής:

Με το να αποκλειστεί η περιοχή του «τριεθνούς» των ΑΟΖ των Ελλήνων (Ελλάδας, Κύπρου) και Αιγύπτου, με ταυτόχρονη κίνηση ενός ερευνητικού, ώστε να επιτευχθεί στην πράξη επέκταση του τουρκοσαρατζικού μνημονίου προς ανατολάς.

Να καθυστερήσει την υπογραφή συμφωνίας ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου.

Να στείλει μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση (ΗΠΑ, Ρωσία, ΕΕ, Ισραήλ, Αίγυπτο) πως η μόνη δύναμη της περιοχής με την οποία πρέπει να συνομιλούν είναι η Τουρκία.

Να σύρει την Ελλάδα σε διαπραγματεύσεις υπό δυσμενείς όρους, εξασφαλίζοντας ότι στο μέλλον δε θα αντιδράσει στρατιωτικά.


   2.        Να υλοποιήσει έναν ασφαλή αεροναυτικό διάδρομο, ώστε μεταφέροντας δυνάμεις παντός είδους στη Λιβύη, να δημιουργήσει την εντύπωση μιας σίγουρης κατάληψης της Σύρτης, με σκοπό να προκαλέσει κινητοποίηση των μεγάλων παιχτών ώστε να της δώσουν αυτά που θέλει χωρίς να ρίξει ούτε μια σφαίρα. Αν πάλι χρειαστεί, θα χρησιμοποιήσει τους 20.000 τζιχαντιστές που θα έχει μέχρι τότε μεταφέρει εκεί. Δε θα την εμποδίσει άλλωστε κανείς. Για την Αίγυπτο ούτε λόγος να γίνεται. Έως τώρα όσες δυνάμεις έχουν αερομεταφερθεί στη Λιβύη, μεταφέρθηκαν μέσω FIR Καΐρου χωρίς κανείς να τις εμποδίσει. Η Γαλλία δε θα ανοίξει πυρ, τουλάχιστον επίσημα.

'Όμως:

«2-0 από το Πολεμικό Ναυτικό»

Με λίγα λόγια, το Πολεμικό Ναυτικό έπλευσε μεθ ' ορμής ακαθέκτου και διδάσκοντας τακτική, εξουδετέρωσε των κίνηση των τούρκων και έδωσε διαπραγματευτικά credits στην Πολιτική Ηγεσία.

Εύλογα κάποιος θα αντιπαραθέσει πως η κρίση αυτή έληξε λόγω της παρέμβασης της Γερμανίας.

Ας αφήσουμε τον κόσμο να νομίζει ότι θέλει.

Άλλος έχει το όνομα κι άλλος τη χάρη.

Άλλωστε βολεύει κι εμάς να μπορεί ο Ερντογάν στο εσωτερικό του μέτωπο, να δικαιολογεί τις ήττες του. Το είχε πει και ο Σουν Τζου ότι πάντα πρέπει να αφήνεις μια διέξοδο διαφυγής στον αντίπαλο.

Το γεγονός είναι ένα. Το Πολεμικό Ναυτικό «έριξε ξύλο» και οι ξένοι ήλθαν για άλλη μια φορά μαζί μας. Επίσης, συναίβει και κάτι το οποίο δεν έλαβε τη δημοσιότητα που άξιζε. Η ανάπτυξη του Πολεμικού Ναυτικού με τις μονάδες επιφανείας (διότι με τα υποβρύχια είναι σίγουρο) έφτασε και ως το λιμάνι της Λεμεσού.

Και μπορεί οι γείτονες να μη δίνουν σημασία στις λεπτομέρειες και να επιτρέπουν το μεγάλο τους τζαμί να ονομάζεται Αγία Σοφία, αλλά το Πολεμικό Ναυτικό αυτά τα πράγματα τα προσέχει. Και στη Λεμεσό απέστειλε τη φρεγάτα «ΚΑΝΑΡΗΣ» όπως και πριν 200 χρόνια ο τρισμέγιστος στολοκαύτης Κανάρης είχε φτάσει ως τη Λάπηθο προκειμένου με τα πλοία του να φορτώσει χρήματα και πολεμοφόδια εκ του υστερήματος των Ελλήνων της Κύπρου, επ' ωφελεία της Επανάστασης.

Ο Κανάρης στη Λάπηθο κι ο "ΚΑΝΑΡΗΣ" στη Λεμεσό

Για αυτό λοιπόν, ας βγάλουν το Barbaros στην Κυπριακή ΑΟΖ κι ας κάνουν ότι θέλουν. Δεν πρόκειται να εφελκύσουν το Πολεμικό Ναυτικό στα σημεία που θέλουν αυτοί. Το Πολεμικό Ναυτικό θα συνεχίσει να υλοποιεί την τακτική του.

Όπως ανέφερε ο αξιόλογος Αναλυτής Γιάννης Θεοδωράτος, στην αντιπαράθεση Ελλάδας - Τουρκίας θα υπάρξει νικητής. Το ματς θα λήξει μόνο όταν ένας εκ των δυο κερδίσει.

Οι τούρκοι ανησυχούν, διότι έως τώρα δεν τους βγαίνει. Ο Τσαβούσογλου απεικονίζει την αγωνία τους. Τη μια θρέφει τη μουστάκα, την άλλη την ξουρίζει, τη μια είναι ευγενής και χαμογελαστός , την άλλη μιλά θυμωμένα κλπ κλπ. Πέρα από τα αστεία, το tweet της τουρκικής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον αποδεικνύει του λόγου το αληθές.

Εμείς ας συνεχίσουμε έτσι, και στο τέλος θα είμαστε οι νικητές. Και πριν 2.500 χρόνια έτσι είχε γίνει 1-0 από την ξηρά και 2-0 από τα ξύλινα τείχη. Και στο τέλος όλοι μαζί έφεραν τη μεγάλη νίκη.

Ας μην ξεχνάμε ότι η Πολεμική Αεροπορία της οποίας οι Αρχηγοί είναι οι Υποσμηναγοί των Ιμίων και οι Διοικητές των Μοιρών είναι οι συμμαθητές του Ηλιάκη, δεν έχει μιλήσει ακόμη.

Και οι μεγάλες κουβέντες, λέγονται πάντα τελευταίες.