200 Έτη

από την Επανάσταση

Δεν είναι διαβατάρικο πουλί, που για μια μέρα
σχίζει τα νέφη και περνά γοργό σαν τον αγέρα,
ούτε κισσός, π' αναίσθητος την πέτρα περιπλέκει
ούτ' αστραπή, που σβύνεται χωρίς αστροπελέκι,
δεν είναι νεκροθάλασσα, βοή χωρίς σεισμό,

νοιώθω για σε, πατρίδα μου, στα σπλάχνα χαλασμό.

Οι γυναίκες που ξεχώρισαν στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 με την αξιοθαύμαστη γενναιότητα και το απαράμιλλο θάρρος τους, αποτελούν αξεπέραστα σύμβολα δυναμισμού και πατριωτισμού που συνεχίζουν να εμπνέουν σε εθνικά κρίσιμες περιόδους.

Πολλά έχουν ειπωθεί για το ρόλο της εκκλησίας τόσο πριν όσο και στη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης, σε σημείο που να θεωρείται αμφιλεγόμενος. Αλλά στο τέλος τα γεγονότα μαρτυρούν την καθαρώς πολεμική προσφορά της Εκκλησίας.

Η μάχη στο Χάνι της Γραβιάς, αποτελεί σταθμό στην εξέλιξη της Ελληνικής Επαναστάσεως. Ήταν 9 του Μάη το 1821, όταν ο Οδυσσέας Ανδρούτσος όντας επικεφαλής μια ομάδας συνόλου 120 ανδρών προκάλεσε την απώλεια 300 περίπου ανδρών του στρατεύματος του Ομέρ Βρυώνη. Το παρόν κείμενο πραγματεύεται τη σύντομη εξιστόρηση του γεγονότος καθώς και τη στρατηγική...

Εφτά το πρωί ήρθαν ο κατής (=μουσουλμάνος δικαστής που δίκαζε με βάση τον ισλαμικό νόμο) κι ο αρχηγός του σώματος των γενιτσάρων με τον γραμματέα, να πιάσουνε δουλειά. Κάθισαν σταυροπόδι στα χαλιά, που ήταν απλωμένα καταγής. Πίσω τους ήρθαν και σταθήκανε πέντε γενίτσαροι αρματωμένοι ως τα δόντια.

Μια λαϊκή παράδοση λέει πως πάνω στην αναταραχή - στην έξοδο του Μεσολογγίου, στις 11 Απριλίου 1826 - χάθηκε το παιδί του Κίτσου Τζαβέλα (δείτε βιογραφικό εδώ ). Ήταν δεν ήταν ακόμη ενός χρονού.